nonens,sens,nonsens,bezsens
Czwartek, przed chwila 09:46 teraz juz 47,czas leci.
Kolejny dzien i kolejne przemyslenia, coraz to nowszy punkt widzenia i mowiac szczerze,coraz bardziej smutny. Otaczajaca rzeczywistosc i coraz to bardziej bolesna prawda powoduje jedynie rozczarowanie, wyplukuje uczucia do zera. I chęć naprawienia wszystkiego i odnalezienia w ludziach choćby resztek nadziei tez staje się przytłaczająca. Z kazdym dniem coraz bardziej trace wiare w ludzi i naprawde nie rozumiem juz co sie z nimi dzieje. Kiedys, pelni planow, ambicji, potencjalu - dzis? Kim są? Gdzie są?
Kiedyś wszystkich nas łączyło jedno, teraz dzieli nas już wszystko. Kazdy taki sam, spustoszenie indywidualistów. Wszyscy idący jedna ścieżką, amnezja motywacji. Naprawdę, to wszystko tak bardzo boli. Im bardziej wszystko rozumiem, tym bardziej zaczynam sie gubic w ludzkim toku myslenia. Byc moze to,ze wyjechalam do Norwegii zmienilo mnie i moj punkt obserwacji, a moze to zwykly kac moralny. Lata problemow, rzekomej depresji i przytloczenia psychicznego buduja psychike, i mimo tylu upadkow wciaz stoje prosto i jestem tu, próbuję zmienić cos na lepsze, niestety tak bardzo bezskutecznie. Chcialabym aby ludzie zaczeli zmienic swoje podejscie, chodzi mi glownie o ludzi w moim wieku bo glownie w tym towarzystwie sie obracam, ze wzgledu na przywiazanie i wiezi. Wciąż nie rozumiem dlaczego nie potrafie po prostu odejsc od niektorych ludzi i po prostu zostawic ich samych z wlasnym sumieniem mimo tego iz wiem, ze tylko na to tak naprawde zasluguja..
kurwa az stracilam wene na pisanie
Kolejny dzien i kolejne przemyslenia, coraz to nowszy punkt widzenia i mowiac szczerze,coraz bardziej smutny. Otaczajaca rzeczywistosc i coraz to bardziej bolesna prawda powoduje jedynie rozczarowanie, wyplukuje uczucia do zera. I chęć naprawienia wszystkiego i odnalezienia w ludziach choćby resztek nadziei tez staje się przytłaczająca. Z kazdym dniem coraz bardziej trace wiare w ludzi i naprawde nie rozumiem juz co sie z nimi dzieje. Kiedys, pelni planow, ambicji, potencjalu - dzis? Kim są? Gdzie są?
Kiedyś wszystkich nas łączyło jedno, teraz dzieli nas już wszystko. Kazdy taki sam, spustoszenie indywidualistów. Wszyscy idący jedna ścieżką, amnezja motywacji. Naprawdę, to wszystko tak bardzo boli. Im bardziej wszystko rozumiem, tym bardziej zaczynam sie gubic w ludzkim toku myslenia. Byc moze to,ze wyjechalam do Norwegii zmienilo mnie i moj punkt obserwacji, a moze to zwykly kac moralny. Lata problemow, rzekomej depresji i przytloczenia psychicznego buduja psychike, i mimo tylu upadkow wciaz stoje prosto i jestem tu, próbuję zmienić cos na lepsze, niestety tak bardzo bezskutecznie. Chcialabym aby ludzie zaczeli zmienic swoje podejscie, chodzi mi glownie o ludzi w moim wieku bo glownie w tym towarzystwie sie obracam, ze wzgledu na przywiazanie i wiezi. Wciąż nie rozumiem dlaczego nie potrafie po prostu odejsc od niektorych ludzi i po prostu zostawic ich samych z wlasnym sumieniem mimo tego iz wiem, ze tylko na to tak naprawde zasluguja..
kurwa az stracilam wene na pisanie
Komentarze
Prześlij komentarz